poniedziałek, 31 maja 2010

1942-43

To było tak dawno temu. Większości wspomnień nie pamiętam za co serdecznie żałuje, ale postaram się przekazać jak najwięcej.
W latach 1942-1943 Armia Czerwona położyła nacisk na odbudowę strat z 1941. Produkcja czołgu T-34 wzrosła gwałtownie, ale do jego konstrukcji wprowadzano wyłącznie ulepszenia, które mogły się przyczynić do przyspieszenia produkcji. Radzieccy projektanci zdawali sobie sprawę z konieczności poprawy pewnych niedociągnięć konstrukcji.
Jednak takie ulepszenia musiałyby doprowadzić do zwiększenia czasu oraz kosztów produkcji. Z tego powodu nie mogły być zastosowane.
W 1943 produkcja T-34 wzrosła do przeciętnie 1300 sztuk miesięcznie. Kacapy mieli większe straty niż Niemcy z powodu poziomu przygotowania taktycznego.

W odpowiedzi na samą liczbę pojawiających się na polu bitwy czołgów T-34 oraz rosnącego zapotrzebowania na większą siłę ognia,
Niemcy zaczęli produkować bardzo dużą liczbę szybkostrzelnych dział PaK 40 75 mm, zarówno holowanych, jak i samobieżnych. Te ostatnie zaczęto budować w 1943.
Od 1942 i w połowie 1943 Niemcy rozpoczęli produkcję potężnych czołgów
ciężkich typu Tygrys
oraz średnich Pantera,
których pojawienie się wzbudziło potrzebę ulepszenia czołgu T-34.
Te poprawione wersje pojawiły się w dwóch godnych zauważenia postaciach:
lepiej opancerzonej wersji z 1943, która zawierała bardziej pojemny i wytrzymały zbiornik oraz zmodyfikowaną wieżę,
a także wersji z 1944 z nową wieżą, utrzymującą kształt działa p-panc./p-lot. 85 mm ZiS.
Te ostatnie miało znacząco większą siłę rażenia, w stosunku do poprzedniego działa 76,2 mm F-34 i ostatecznie dało T-34 zdolności ofensywne, których tak silnie potrzebowała armia radziecka.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz