sobota, 5 czerwca 2010

Skuteczność Bojowa

Skuteczność bojowa T-34 może być oceniana w odniesieniu do czynników sprzętowych, czyli
opancerzenia,
siły ognia (rażenia) i
mobilności,
oraz czynników wpływających na komfort załogi, takich jak
wygoda załogi,
przyrządy wizji,
rozplanowanie zadań załogi itd.
Przy produkcji T-34 położono większy nacisk na sprzęt.

PANCERZ
W 1941 gruby, pochyły pancerz T-34 stanowił przeszkodę dla całego niemieckiego oręża przeciwpancernego, z wyjątkiem holowanych dział 88 mm.
Od połowy 1942 T-34 stawał się podatny na uszkodzenia ze strony ulepszonych niemieckich czołgów i tak pozostało do końca wojny.
Jego opancerzenie było podobne bądź lepsze w stosunku do porównywalnych czołgów, takich jak amerykański M4 Sherman czy niemiecki PzKpfw IV.

SIŁA RAŻENIA
Pod względem siły rażenia, 76-milimetrowe działo czołgu T-34 z amunicją przeciwpancerną mogło przebić z łatwością każdy niemiecki pojazd z 1941.
Działo to strzelało również niszczycielskimi materiałami wybuchowymi.

W 1943 działo 76 mm nie mogło przebić przedniego pancerza Pantery i nie było porównywalne z długim 75 mm Pantery oraz 88 mm Tygrysa. Wprowadzenie sowieckiego działa 85 mm w 1944 nie uczyniło czołgu T-34/85 podobnym w sile rażenia, ale "osiemdziesiątka piątka" mogła z wystarczającej odległości przebijać zarówno Panterę, jak i Tygrysa.


MOBILNOŚĆ
W zakresie mobilności,
szeroki rozstaw gąsienic czołgu T-34,
dobre zawieszenie i
duży silnik
dały mu niespotykane osiągi terenowe.
Czołgi niemieckie pierwszej generacji nie dorównywały radzieckim.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz